Frans woont al 22 jaar aan de Florakade. Maar zijn band met de Oosterparkwijk gaat veel verder terug. ‘’Ik ben hier geboren en getogen,’’ vertelt hij. ‘’Op mijn twaalfde verhuisde ik uit de wijk, maar uiteindelijk ben ik weer teruggekomen.’’
Als Frans praat over zijn wijk, gaan zijn ogen een beetje glimmen
‘’De Oosterparkwijk is een begrensde vooroorlogse stadswijk,’’ legt hij uit. ‘’Voor mij voelt het als een dorp in de stad. Als ik vanuit de binnenstad terugkom en langs het UMCG de wijk in fiets, dan voel ik het meteen: ik ben weer thuis. Dit is mijn plek. Dat maakt me gelukkig.’’
De wijk zit voor hem vol herinneringen
Zijn opa en oma woonden er vroeger ook. ‘’Als ik langs hun oude huis kom, kijk ik altijd even. Dan zeg ik in gedachten: dag opa en oma.’’ Ook zijn geboortehuis en zijn lagere school staan nog in de wijk. ‘’Omdat het een vooroorlogse wijk is, is er niet zo veel veranderd. Dat maakt het voor mij extra bijzonder. Veel van mijn geschiedenis ligt hier.’’
Frans zet zich al jaren actief in voor de buurt
Toen hij met pensioen ging, wilde hij iets betekenen voor de wijk waar hij vandaan komt. Zo schrijft hij al jaren voor de Wijkkrant Oosterpark en voor de buurtmail, die eens per maand wordt verzonden. ‘’Ik schrijf over wat er gebeurt in de buurt en maak daar foto’s bij. Bijvoorbeeld van een opening of een activiteit.”
Fotografie is een grote hobby van hem
Met zijn camera loopt hij regelmatig door de buurt. Hij maakt vooral foto’s in de wijk. ‘’De Oosterparkwijk is prachtig en er gebeurt veel. Dat leg ik graag vast.’’ De foto’s verzamelt hij op zijn eigen website: www.oosterparkwijkfoto.nl.
Daarnaast is hij een van de makers van de vier wandelboekjes over de Oosterparkwijk
Daarin staan routes, foto’s en informatie over de buurt, bijvoorbeeld over kunst en geschiedenis. De boekjes zijn gratis te krijgen bij de Michi-Noeki, Het Oude Politiebureau en de Jumbo aan het Linnaeusplein. ‘’We hebben er al zo’n 50.000 verspreid. Dat is echt een succes.’’
Frans is ook vrijwilliger bij de Michi-Noeki, de huiskamer van de wijk
Daarnaast helpt hij mee aan het project ‘Voor Elkaar’, dat bewoners met elkaar in contact brengt. ‘’We zoeken mensen die iets voor een ander willen doen. Bijvoorbeeld een boodschap halen, een klusje doen of samen koffiedrinken.’’ Hij vertelt over een vrouw die zich aanmeldde. ‘’Ik heb met haar gepraat en haar meegenomen naar de Michi-Noeki. Nu doet ze daar vrijwilligerswerk. Dat is mooi om te zien.’’
Thuis heeft hij het ook naar zijn zin
Frans houdt van muziek en heeft een grote verzameling cd’s. ‘’Ik vind veel genres leuk. Ik houd alleen niet zo van klassiek. Vooral muziek uit de jaren zestig en zeventig vind ik mooi. Maar ook oudere muziek interesseert me. Ik vind het leuk om te horen hoe muziek zich heeft ontwikkeld.’’ In zijn woonkamer staat ook een grote kast vol boeken, onder andere over fotografen en ook stripverhalen. ‘’Er kan eigenlijk niets meer bij,’’ lacht hij.
Eén ding is duidelijk: Frans zijn liefde voor de Oosterparkwijk is groot
‘’Het is mijn wijk,’’ zegt hij. ‘’Ik heb hier veel herinneringen. En er is samenhang tussen mensen. Hier voel ik me thuis.’’
